Blog

Wat betekent leven na zelfdoding voor jou?

Hoe pakken wij de draad van ons leven weer op met alle ups en downs, maar toch in een voorzichtig stijgende lijn?

Graag delen we onze ervaringen als nabestaanden van zelfdoding op regelmatige basis. De vaste maandelijkse blog wordt verzorgd door Sandra Rodenburg en daarnaast nodigen we een steeds wisselende gastblogger uit. Wil je jouw ervaring ook met ons delen? De blog is minimaal een A4 qua lengte. Voor plaatsing ontvangen we graag een bijpassende foto van jezelf en van het onderwerp. Voel je vrij deze uitnodiging op te pakken als je daar behoefte toe voelt. Je kunt hiervoor contact opnemen met sandra@levennazelfdoding.nl


Twee bleoemen, onlosmakelijk met elkaar verbonden

‘Hoe gaat het nu met jullie?’ Copy

Door Liesbeth Gijsbers. Het is een van de afschuwelijkste ervaringen die je kunt meemaken: dat een geliefd persoon uit het leven stapt. Niet alleen uit ‘het’ leven, of het eigen leven, maar ook uit het jouwe, uit het gedeelde leven. Wie het heeft meegemaakt weet hoe het voelt…  De ramp van een zelfdoding treft niet alleen degene die de dood erin vond, maar alle mensen daaromheen.

Twee bleoemen, onlosmakelijk met elkaar verbonden

‘Hoe gaat het nu met jullie?’

Door Liesbeth Gijsbers. Het is een van de afschuwelijkste ervaringen die je kunt meemaken: dat een geliefd persoon uit het leven stapt. Niet alleen uit ‘het’ leven, of het eigen leven, maar ook uit het jouwe, uit het gedeelde leven. Wie het heeft meegemaakt weet hoe het voelt…  De ramp van een zelfdoding treft niet alleen degene die de dood erin vond, maar alle mensen daaromheen.

WegCopy

Door Sandra Rodenburg. Deze maand is het 25 jaar geleden op 14 november 1996 dat ik een ongeluk kreeg.

Het ongeluk vond plaatst heel vroeg in de ochtend op een koude morgen. Het ongeluk was het gevolg van een postnatale acute psychose. In de psychose kreeg ik de opdracht de wereld te redden en dacht ik dat ik kon vliegen. Ik “vloog” uit het raam en landde zes meter lager op de stenen van het terras in de achtertuin.

Stilte

Door Sandra Rodenburg. De dag van 31 oktober is uitgekozen als dag van de Stilte. Niet alleen de uiterlijke stilte, die in ons drukke, jachtige bestaan nauwelijks te vinden is. Maar vooral de innerlijke stilte. Gelukkig staan steeds meer mensen open voor de Stilte. Er is in velen van ons een grote omwenteling gaande waarin de waarde van de natuur en de rust meer aandacht krijgen.

Herfstachtig bos

De “Ontsnapping“…

Door Rob van Leeuwen. Een uur rijden ongeveer, naar een bos bij een plaats waar ik nooit eerder was geweest. Gestaag volg ik mijn navigatie langs pittoreske haast zuid Europese dorpjes. Wat ga ik zo aantreffen? Hoe zal een en ander verlopen? Ik kon me er nog moeilijk een voorstelling bij maken.
Op de afgesproken tijd parkeerde ik mijn auto aan de rand van het bos dat er mooi en op een of andere manier bijna sprookjesachtig uit zag.

Wabi Sabi

Door Sandra Rodenburg. De herfst is afgelopen maand ingetreden. De herfst is het seizoen waarbij de vergankelijkheid van de natuur het meest zichtbaar wordt. Het verval is te zien door het terugtrekken van de sap stroom in de bladeren en planten. De natuur keert zich langzaam weer naar binnen om zich voor te bereiden op een nieuw groeiproces wat zich in de winter onderaards voltrekt en dan in de Lente voluit laat zien.

Een omelet van 12 eieren

Door Tineke Klaassen. Als ik rouw schrijf ik. Ik schrijf als ik rouw. Sandra wist dit en nodigde me uit om iets te schrijven voor dit blog. Dank je wel Sandra. Sandra en ik hebben elkaar ontmoet tijdens een rouwretraite (voor mensen die een dierbare hebben verloren na zelfdoding) waarin zij mij gesteund en geïnspireerd heeft toen ik vast liep in mijn rouwproces. Door te schrijven kan ik vertragen en een bezoekje brengen aan mijn binnenwereld, om daarna met nieuwe inzichten weer terug te komen en me staande te houden in deze buitenwereld.

Aanwezigheid

Door Sandra Rodenburg. Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat wij onze zoon Bas op een zonovergoten dag in augustus, naar zijn laatste aardse rustplaats brachten. De dag van Bas zijn begrafenis herinner ik me als onpeilbaar verdrietig maar ook ook de liefde, puurheid, schoonheid en het overweldigende aantal mensen wat afscheid van hem kwam nemen, zijn me bij gebleven.

Verloren

Door Sandra Rodenburg. Vorige week las ik in de krant een berichtje dat er een vrouw vermist werd. Het betrof een 74-jarige dementerende inwoonster uit Bergen, Noord-Holland. Ze was met haar echtgenoot in de duinen gaan fietsen. Toen het paar een tussenstop maakte was de man haar uit het oog verloren.
De vrouw is uiteindelijk na vijf dagen gevonden. Ze was overleden…

brown rock formation during daytime

Leven met een gat in je Hart

Door Minjon van Zoest. Vereerd, dat is het woord dat het beste omschrijft hoe ik me voelde toen ik werd gevraagd om een blog te schrijven voor dit mooie platform. Vereerd omdat ik als rouwcoach graag een bijdrage lever maar dat niet kan doen als lotgenoot. Ik schrijf vanuit een andere ervaring; die van iemand die vele mensen heeft mogen bijstaan in hun leven met verlies door zelfdoding. Stuk voor stuk liefdevolle mensen die meer willen dan alleen het hoofd boven water proberen te houden: ze willen hun leven weer vormgeven.