Blog

Wat betekent leven na zelfdoding voor jou?

Hoe pakken wij de draad van ons leven weer op met alle ups en downs, maar toch in een voorzichtig stijgende lijn?

Graag delen we onze ervaringen als nabestaanden van zelfdoding op regelmatige basis. De vaste maandelijkse blog wordt verzorgd door Sandra Rodenburg en daarnaast nodigen we een steeds wisselende gastblogger uit. Wil je jouw ervaring ook met ons delen? De blog is minimaal een A4 qua lengte. Voor plaatsing ontvangen we graag een bijpassende foto van jezelf en van het onderwerp. Voel je vrij deze uitnodiging op te pakken als je daar behoefte toe voelt. Je kunt hiervoor contact opnemen met sandra@levennazelfdoding.nl


Overgave

Door Sandra Rodenburg. Toen Bas net overleden was waren er voortdurend momenten van verdriet. Talloze herinneringen, voorwerpen die ik zag, thuis en in de supermarkt een plaatje van een Donald Duck. Alles deed me aan hem denken en iedere keer bij zo’n herinnering voelde ik een steek in mijn hart. De stekende pijn in mijn hart ging geleidelijk over naar een meer dreinend gevoel. Vele keren op een dag voelde ik mijn hart huilen.

Een “Nieuwe” Taal…

Door Rob van Leeuwen. Onlangs had ik in een (wandel)groep op Facebook contact met een persoon die ik verder niet kende. Op een gegeven moment kwam het onderwerp aan bod van mijn door zelfdoding overleden oudste zoon. Na een korte uitleg van mij kwam er een opmerking van de andere kant: “Heel vervelend”. “Heel vervelend? Heel vervelend?” Deze woorden spookten een tijdje door mijn hoofd.

Weg

Weg

Door Sandra Rodenburg. Afgelopen maand is het 25 jaar geleden op 14 november 1996 dat ik een ongeluk kreeg.
Het ongeluk vond plaatst heel vroeg in de ochtend op een koude morgen. Het ongeluk was het gevolg van een postnatale acute psychose. In de psychose kreeg ik de opdracht de wereld te redden en dacht ik dat ik kon vliegen. Ik “vloog” uit het raam en landde zes meter lager op de stenen van het terras in de achtertuin.

Geboorte

Door Sandra Rodenburg. In de diepste duisternis wordt het Licht geboren. Vanuit de esoterische (innerlijke) christelijke leer wordt het kerstfeest gezien als het begin van een inwijdingsweg, een weg tot Bewust leven. Het Christuskind, het Licht, het Ware Zelf wordt geboren in een stal (ons menselijk hart) de os en de ezel, staan voor onze natuurlijke driften. Koning Herodus is de verpersoonlijking van het ego.

Licht

Door Nelleke Koster. Voor mij is Kerst een spirituele tijd. De geboorte van Christus. Kerst is voor mij ook een stil wonderlijk midwinter feest, niet alleen een christelijk maar ook een heidens feest, gesymboliseerd door het licht, want midwinter is immers ook de zonnewende. Met het licht komt de hoop. Deze hoop zie ik terug in de natuur, de eerste puntjes van de bollen komen boven de grond, de bomen hebben hun knoppen al gevormd voor een nieuwe lente…

Twee bleoemen, onlosmakelijk met elkaar verbonden

‘Hoe gaat het nu met jullie?’

Door Liesbeth Gijsbers. Het is een van de afschuwelijkste ervaringen die je kunt meemaken: dat een geliefd persoon uit het leven stapt. Niet alleen uit ‘het’ leven, of het eigen leven, maar ook uit het jouwe, uit het gedeelde leven. Wie het heeft meegemaakt weet hoe het voelt…  De ramp van een zelfdoding treft niet alleen degene die de dood erin vond, maar alle mensen daaromheen.

Stilte

Door Sandra Rodenburg. De dag van 31 oktober is uitgekozen als dag van de Stilte. Niet alleen de uiterlijke stilte, die in ons drukke, jachtige bestaan nauwelijks te vinden is. Maar vooral de innerlijke stilte. Gelukkig staan steeds meer mensen open voor de Stilte. Er is in velen van ons een grote omwenteling gaande waarin de waarde van de natuur en de rust meer aandacht krijgen.

Herfstachtig bos

De “Ontsnapping“…

Door Rob van Leeuwen. Een uur rijden ongeveer, naar een bos bij een plaats waar ik nooit eerder was geweest. Gestaag volg ik mijn navigatie langs pittoreske haast zuid Europese dorpjes. Wat ga ik zo aantreffen? Hoe zal een en ander verlopen? Ik kon me er nog moeilijk een voorstelling bij maken.
Op de afgesproken tijd parkeerde ik mijn auto aan de rand van het bos dat er mooi en op een of andere manier bijna sprookjesachtig uit zag.

Wabi Sabi

Door Sandra Rodenburg. De herfst is afgelopen maand ingetreden. De herfst is het seizoen waarbij de vergankelijkheid van de natuur het meest zichtbaar wordt. Het verval is te zien door het terugtrekken van de sap stroom in de bladeren en planten. De natuur keert zich langzaam weer naar binnen om zich voor te bereiden op een nieuw groeiproces wat zich in de winter onderaards voltrekt en dan in de Lente voluit laat zien.

Een omelet van 12 eieren

Door Tineke Klaassen. Als ik rouw schrijf ik. Ik schrijf als ik rouw. Sandra wist dit en nodigde me uit om iets te schrijven voor dit blog. Dank je wel Sandra. Sandra en ik hebben elkaar ontmoet tijdens een rouwretraite (voor mensen die een dierbare hebben verloren na zelfdoding) waarin zij mij gesteund en geïnspireerd heeft toen ik vast liep in mijn rouwproces. Door te schrijven kan ik vertragen en een bezoekje brengen aan mijn binnenwereld, om daarna met nieuwe inzichten weer terug te komen en me staande te houden in deze buitenwereld.


Nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van ons aanbod? Dan vul je gegevens in:
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.